Vrijheid, blijheid

De Nederlandse vlag klappert in de wind. Het lijkt alsof hij zich los wil rukken van het troosteloze tochtgat waar ‘ie half omhoog werd gehesen. Het monument ‘Scotland the Brave’ wordt overzien door de Katterug, lantaarnpalen en een grote, oranje reclamezuil. De loempia-bus draait het monument de rug toe.


Hier wordt de 69-jarige bevrijding van Tilburg gevierd. Op de derde locatie van vandaag, in het donker, om 7 uur ’s avonds. Een man of zeventig is aanwezig. Volwassenen, kinderen, een handjevol oud-strijders, en allemaal met de jas stevig dicht. De mannen van ‘Dutch Pipes and Drums’ heffen de doedelzak. Hun oudste lid, degene die de bevrijding van onze stad ook daadwerkelijk meemaakte, is er niet bij vandaag. Hij ligt ziek op bed. Hartaanval.

 

Zenuwachtig
Zowel de burgemeester als Panta Rhei-schoolkinderen spreken. Plechtig gedragen of een zenuwachtig, gehaast gedichtje, allemaal hebben ze dezelfde boodschap: koester je vrijheid. Vergeet niet dat er voor gevochten is. Dat het niet vanzelfsprekend is. Dat wij er trots op moeten zijn dat we mogen zeggen wat we vinden. Dat we daarom de verantwoordelijkheid hebben om over onze uitlatingen na te denken. Even maakt het niet uit waar we staan, maar klappen we voor kinderen die nooit een oorlog meemaakten, een Tilburg dat nog bestaat, muziek, kunst, nederigheid en alles waar je maar voor wil klappen.

 

Commotie
En dan wat commotie. Een lange man met grote baard, grote muts en waarschijnlijk zonder vaste woon- of verblijfplaats vindt het te stil. Hij begint wat te roepen, maar wordt vakkundig door twee heren uit het publiek richting de Katterug gestuurd. Tijdens de minuut stilte wordt er getoeterd, horen we de wind en maakt een langslopend meisje snel een foto met haar telefoon. Na de herdenking is er koffie en cake in het stadhuis. Binnen is het warm. Er wordt al gepraat over volgend jaar. Dan gaan we het pas écht vieren. Dan zijn we zeventig jaar bevrijd.

 

Soldaat van Oranje
Buiten staat ‘Scotland the Brave’. De bloemen nog achter dranghekken, de rest is opgeruimd. De oranje reclamezuil overziet het geheel; ‘SOLDAAT VAN ORANJE – DE MUSICAL. AL DRIE JAAR UITVERKOCHT’, is er te lezen. Maar de echte soldaten die vochten voor oranje krijgen vijftig plastic klapstoeltjes. Onder de Katterug.

 

Dit blog verscheen voor Stadsgezicht op bd.nl.